کد خبر:۵۹۴۹۰۴
۲۵ بهمن ۱۳۹۸ | ۰۷:۰۰
خبرگزاری میزان-تلاوت صفحه یکصد و نود و سوم از سوره التوبة را با صدای استاد محمد صدیق منشاوی می‌شنوید.

گروه چند رسانه‌ای خبرگزاری میزان، تلاوت صفحه یکصد و نود و سوم «سوره التوبة از آیه ۳۷ تا ۴۰» در قالب فایل صوتی با صدای استاد منشاوی را در اختیار مخاطبان خود قرار داده است.

تلاوت صفحه یکصد و نود و سوم «سوره التوبة از آیه ۳۷ تا ۴۰ »
 
إِنَّمَا ٱلنَّسِیٓءُ زِیَادَةٞ فِی ٱلۡکُفۡرِۖ یُضَلُّ بِهِ ٱلَّذِینَ کَفَرُواْ یُحِلُّونَهُۥ عَامٗا وَیُحَرِّمُونَهُۥ عَامٗا لِّیُوَاطِـُٔواْ عِدَّةَ مَا حَرَّمَ ٱللَّهُ فَیُحِلُّواْ مَا حَرَّمَ ٱللَّهُۚ زُیِّنَ لَهُمۡ سُوٓءُ أَعۡمَٰلِهِمۡۗ وَٱللَّهُ لَا یَهۡدِی ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡکَٰفِرِینَ ۳۷
نسىء (یعنى ماهى را تغییر و تبدیل کردن به ماهى دیگر و حکم ماه حرامى را در هر سه سال، سالى ده روز به ماهى متأخر انداختن که بدعت زمان جاهلیت بود) افزایش در کفر است که کافران را بدان به جهل و گمراهى کشند، سالى ماه حرام را حلال مى شمرند و سالى دیگر حرام تا بدین وسیله با عدۀ ماههایى که خدا حرام کرده سازگارى و برابرى داشته باشند و حرام خدا را حلال گردانند اعمال زشت آن‌ها در نظرشان زیبا نمود، و خدا هرگز کافران را هدایت نخواهد کرد

یَـٰٓأَیُّهَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُواْ مَا لَکُمۡ إِذَا قِیلَ لَکُمُ ٱنفِرُواْ فِی سَبِیلِ ٱللَّهِ ٱثَّاقَلۡتُمۡ إِلَى ٱلۡأَرۡضِۚ أَرَضِیتُم بِٱلۡحَیَوٰةِ ٱلدُّنۡیَا مِنَ ٱلۡأٓخِرَةِۚ فَمَا مَتَٰعُ ٱلۡحَیَوٰةِ ٱلدُّنۡیَا فِی ٱلۡأٓخِرَةِ إِلَّا قَلِیلٌ ۳۸
اى کسانى که ایمان آورده اید، جهت چیست که، چون به شما امر شود که براى جهاد در راه خدا بى درنگ خارج شوید (چون بار گران) به خاک زمین سخت دل بسته اید؟ آیا راضى به زندگانى دنیا عوض آخرت شده اید؟ در صورتى که متاع دنیا در پیش عالم آخرت اندکى بیش نیست

إِلَّا تَنفِرُواْ یُعَذِّبۡکُمۡ عَذَابًا أَلِیمٗا وَیَسۡتَبۡدِلۡ قَوۡمًا غَیۡرَکُمۡ وَلَا تَضُرُّوهُ شَیۡـٔٗاۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ کُلِّ شَیۡءٖ قَدِیرٌ ۳۹
اگر بیرون نشوید خدا شما را به عذابى دردناک معذب خواهد کرد و قومى دیگر به جاى شما برمى گمارد و شما به خدا زیانى نمى رسانید، و خدا بر هر چیز تواناست

إِلَّا تَنصُرُوهُ فَقَدۡ نَصَرَهُ ٱللَّهُ إِذۡ أَخۡرَجَهُ ٱلَّذِینَ کَفَرُواْ ثَانِیَ ٱثۡنَیۡنِ إِذۡ هُمَا فِی ٱلۡغَارِ إِذۡ یَقُولُ لِصَٰحِبِهِۦ لَا تَحۡزَنۡ إِنَّ ٱللَّهَ مَعَنَاۖ فَأَنزَلَ ٱللَّهُ سَکِینَتَهُۥ عَلَیۡهِ وَأَیَّدَهُۥ بِجُنُودٖ لَّمۡ تَرَوۡهَا وَجَعَلَ کَلِمَةَ ٱلَّذِینَ کَفَرُواْ ٱلسُّفۡلَىٰۗ وَکَلِمَةُ ٱللَّهِ هِیَ ٱلۡعُلۡیَاۗ وَٱللَّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ ۴۰
اگر شما او را (یعنى رسول خدا را) یارى نکنید البته خداوند او را یارى کرد هنگامى که کافران او را که یکى از دو تن بود (از مکه) بیرون کردند، آن گاه که در غار بودند (و خدا بر در غار کوه پردۀ عنکبوتان و آشیانۀ کبوتران گماشت تا دشمنان که به عزم کشتنش آمده بودند او را نیافتند) و آن گاه که او به رفیق و همسفر خود (ابو بکر که پریشان و مضطرب بود) مى گفت: مترس که خدا با ماست آن زمان خدا وقار و آرامش خاطر خود را بر او فرستاد و او را به سپاه و لشکرهاى غیبى خود که شما آنان را ندیدید مدد فرمود و نداى کافران را پست گردانید و نداى خداست که مقام بلند دارد، و خدا را کمال قدرت و دانایى است
 
تلاوت جزء به جزء قرآن مجید/ صفحه ۱۹۳