۳۱ مرداد ۱۳۹۴ | ۱۱:۵۴
کد خبر:۶۹۱۸۶
حامد زمانی در گفت و گوی تفصیلی با میزان/1
خبرگزاری میزان - حامد زمانی می‌گوید: نامه ای که از وزارت ارشاد به دستم رسید و در صفحه اینستاگرام شخصی ام گذاشتم جنجال زیادی به پا کرد و بازخوردها و بحث های فراوانی پیرامون آن مطرح شد؛ در حقیقت من سعی داشتم که با انتشار این نامه گلایه خودم را از وزارت ارشاد نشان دهم.
به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری میزان، حامد زمانی خواننده‌ای پرحاشیه دنیای هنر است. خواننده ای که شاید بیشتر از همه سبک خوانندگی و نوع شعرهایش برایش دردسرساز شده بود اما از حق نگذریم حاشیه های پررنگ تر از متن دیگری نیز داشت. یک روز او را به افراد بلند پایه حکومت وصل می کردن یک روز می گفتند یک نمایشگاه بزرگ از خودرو دارد یک روز دیگر هم در شهر خبر می پیچید که تنها برای گرفتن مجوز به این سبک روی آورده و اصلا در باطن چنین عقیده ای را ندارد.



باید از او می پرسیدیم چرا هیچ گاه به این موضوعات پاسخ نداد و آیا این سکوت دامن زدن بیشتر به این مسائل نبود؟
 باید از او می پرسیدم آرمان او در خوانندگی چیست؟
 باید از او می پرسیدیم همانند خوانندگان دیگر دلش برای برج میلاد پر نمی کشد؟
و سوالهای بسیار دیگری که شاید پاسخ به آنها از زبان خودش برای شما هم جالب باشد خواننده ای که به گفته خودش استراتژی سکوت را در پیش گرفته حالا در یک گفت و گوی دو ساعته به تمام سوالهای سه نفر از خبرنگاران خبرگزاری میزان پاسخ داد.



شاید جالب باشد که بگوییم او حتی خودش در حین ورود نیز با دیدن ما سه نفر تعجب کرد.
مشروح این گفتگو را در ادامه می خوانید:
 
جناب زمانی به عنوان اولین سوال،آخرین کاری که انجام دادید چی بود؟
 
 
 اثری که اخیرا عرضه کرده ایم «اهل نبرد» نام دارد که سوژه آن مربوط به اردوهای جهادی بود و اتفاقا در یکی از روستاهای محروم استان قم رونمایی شد؛  موضوع اردوهای جهادی همواره جزو سوژه هایی بوده که زیاد دیده نشده و به خاطر همین به این موضوع پرداختیم و گفتنی است که  این کار را با همکاری معاونت فرهنگی بسیج انجام دادیم که شکر خدا کار خوبی از آب درآمد؛شعر این کار را نیز امیر سلیمانی سروده و آهنگسازی و تنظیم آن را خودم بر عهده داشتم.


مهدیار حسن پور و حامد زمانی




آقای زمانی ارتباطاتتون با خواننده های دیگری که در ژانر شما کار نمی کنند چطور است؟
 
ارتباطم با خواننده های دیگر خوب است اما در جامعه فضایی به وجود آمده که به اعتقاد من فضای مناسبی نیست زیرا می بینم که قریب به اتفاق خواننده ها دوست دارند سوژه های ارزشی کار کنند اما متأسفانه جو طوری نیست که بتوانند به دنبال این سوژه ها بروند و انگار ترس از ریزش مخاطب خود به آنها اجازه چنین کاری نمی دهد چون متاسفانه این دست از مخاطبان به گونه ای بار آمده اند که با نگاهی حکومتی به اشعار و ترانه های ارزشی می نگرند.

 

به نظرتون دلیل این نوع نگاه مخاطب چیست؟

در دهه های شصت و هفتاد سوژه های ارزشی سفارش داده می شد و خوانندگان نیز روی آن سوژه ها کار می کردند و آن ها را اجرا می کردند اما در حقیقت جز عده ای انگشت شمار و معدود، کسی به صورت دغدغه مند به آرمان ها و ارزش های انقلاب نمی پرداخت؛ متاسفانه امروز اگر خوانندگان ما از اهل بیت عصمت و طهارت (ع) هم اثری بخوانند مخاطب احساس می کند این سوژه ها، سوژه های حکومتی است؛ البته در این میان تا حدودی نیز باید به خود خوانندگان حق داد چرا که آنها می ترسند مخاطبان خود را از دست بدهند.

فضای موسیقی در کشور نسبت به دهه 60 و70 بسیار تغییر کرده، به نظرتون این فضا در بین خوانندگان تغییر نکرده است؟
خب فضا نسبت به گذشته خیلی خوب شده است و همین چند وقت پیش جشنواره ای با عنوان «ققنوس» برگزار شد و اکثر خواننده های عاشقانه خوان، کارهای ارزشی خوبی را در این جشنواره ارائه دادند و جایزه های بسیاری را هم از آن خود کردند؛ این جشنواره نشان داد که اکنون فضا نسبت به گذشته بهتر شده و امیدوار هستم که این بستر روز به روز مهیا تر شود چرا که اگر ما فقط به سمت سوژه های عاشقانه حرکت کنیم و تنها بر روی آنها مانور دهیم به یک تکرار می رسیم که به نظر من موسیقی امروزی ما نیز کمابیش دچار این تکرار شده است.