کد خبر:۶۴۳۰۶۴
۱۹ مرداد ۱۳۹۹ | ۰۸:۱۰
خبرگزاری میزان-تلاوت صفحه سیصد و هفتادم «سوره الشعراء» را با صدای استاد محمد صدیق منشاوی می‌شنوید.

خبرگزاری میزان - تلاوت صفحه سیصد و هفتادم «سوره الشعراء از آیه۶۱ تا ۸۳» در قالب فایل صوتی با صدای استاد منشاوی را در اختیار مخاطبان خود قرار داده است.

تلاوت صفحه سیصد و هفتادم «سوره الشعراء از آیه ۶۱ تا ۸۳»
 
 

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

لَمَّا تَرَـٰٓءَا ٱلۡجَمۡعَانِ قَالَ أَصۡحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدۡرَکُونَ ۶۱.
چون دو لشکر روبه رو شدند اصحاب موسى گفتند: اینک به دست فرعونیان خواهیم افتاد

قَالَ کَلَّآۖ إِنَّ مَعِیَ رَبِّی سَیَهۡدِینِ ۶۲
موسى گفت: هرگز چنین نیست، که خدا با من است و مرا به یقین راهنمایى خواهد کرد

فَأَوۡحَیۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاکَ ٱلۡبَحۡرَۖ فَٱنفَلَقَ فَکَانَ کُلُّ فِرۡقٖ کَٱلطَّوۡدِ ٱلۡعَظِیمِ ۶۳
پس ما به موسى وحى کردیم که عصاى خود را به دریا (ى نیل) زن، چون زد دریا شکافت و آب هر قطعۀ دریا مانند کوهى بزرگ بر روى هم قرار گرفت

وَأَزۡلَفۡنَا ثَمَّ ٱلۡأٓخَرِینَ ۶۴
و دیگران (یعنى فرعونیان) را (از پى بنى اسرائیل) به نزدیک دریا آوردیم

وَأَنجَیۡنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجۡمَعِینَ ۶۵
و موسى و کلیۀ همراهانش را به ساحل سلامت رسانیدیم

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِینَ ۶۶
آن گاه قوم دیگر همه را به دریا غرق کردیم

إِنَّ فِی ذَٰلِکَ لَأٓیَةٗۖ وَمَا کَانَ أَکۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِینَ ۶۷
همانا در این هلاک فرعونیان آیت بزرگى (براى عبرت و موعظۀ مردم) بود لیکن اکثر خلق ایمان نیاوردند

وَإِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ ٱلۡعَزِیزُ ٱلرَّحِیمُ ۶۸
و همانا خداى تو خداى بسیار مقتدر و مهربان است

وَٱتۡلُ عَلَیۡهِمۡ نَبَأَ إِبۡرَٰهِیمَ ۶۹
و (اى رسول) حکایت ابراهیم را بر امت بیان کن

إِذۡ قَالَ لِأَبِیهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا تَعۡبُدُونَ ۷۰
هنگامى که با پدر (یعنى عمو، زیرا پدران پیغمبران همه موحّدند) و با قومش گفت: شما چه معبودى را مى پرستید؟

قَالُواْ نَعۡبُدُ أَصۡنَامٗا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰکِفِینَ ۷۱
جواب دادند که ما بتهایى را مى پرستیم و ثابت بر پرستش آن‌ها بوده و هستیم

قَالَ هَلۡ یَسۡمَعُونَکُمۡ إِذۡ تَدۡعُونَ ۷۲
ابراهیم گفت: آیا هر گاه این بتهاى جماد را بخوانید سخن شما را مى شنوند؟

أَوۡ یَنفَعُونَکُمۡ أَوۡ یَضُرُّونَ ۷۳
یا به حال شما هیچ سود و زیانى توانند داشت؟

قَالُواْ بَلۡ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا کَذَٰلِکَ یَفۡعَلُونَ ۷۴
گفتند: (نه) بلکه ما پدران خود را بر پرستش این بتان یافته ایم (و هر چند جماد بى اثرى باشند مى پرستیم)

قَالَ أَفَرَءَیۡتُم مَّا کُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ ۷۵
ابراهیم باز به آن‌ها گفت: آیا مى دانید که این بتهایى که شما مردم اینک مى پرستید

أَنتُمۡ وَءَابَآؤُکُمُ ٱلۡأَقۡدَمُونَ ۷۶
و پدران شما از قدیم مى پرستیدند

فَإِنَّهُمۡ عَدُوّٞ لِّیٓ إِلَّا رَبَّ ٱلۡعَٰلَمِینَ ۷۷
آن‌ها مرا دشمن اند جز خداى یکتاى عالمیان؟

ٱلَّذِی خَلَقَنِی فَهُوَ یَهۡدِینِ ۷۸
همان خدایى که مرا بیافرید و به راه راستم هدایت مى فرماید

وَٱلَّذِی هُوَ یُطۡعِمُنِی وَیَسۡقِینِ ۷۹
و همان خدایى که مرا غذا مى دهد و سیراب مى گرداند

وَإِذَا مَرِضۡتُ فَهُوَ یَشۡفِینِ ۸۰
و، چون بیمار شوم مرا شفا مى دهد

وَٱلَّذِی یُمِیتُنِی ثُمَّ یُحۡیِینِ ۸۱
و همان خدایى که مرا (از حیات چند روزۀ دنیا) مى میراند و سپس (به حیات ابدى آخرت) زنده مى گرداند

وَٱلَّذِیٓ أَطۡمَعُ أَن یَغۡفِرَ لِی خَطِیٓـَٔتِی یَوۡمَ ٱلدِّینِ ۸۲
و همان خدایى که چشم امید دارم که روز جزا گناهم را بیامرزد

رَبِّ هَبۡ لِی حُکۡمٗا وَأَلۡحِقۡنِی بِٱلصَّـٰلِحِینَ ۸۳
بارالها، مرا حکمى ببخش (بر این مشرکان فرمانروایى ده) و به (رسل و) بندگان صالح خود ملحق ساز