کد خبر: 423783
تاریخ انتشار: 10:35 - 10 خرداد 1397 - 2018 May 31
خبرگزاری میزان- رایان که بنا به گفته یکی از دستیاران ارشد ترامپ «به سطحی از تملق و چاپلوسی رسیده بود که مشاهده آن دردناک بود»، توانست اخراجش را به تعویق بیاندازد.
تملق و چاپلوسی دردناک «پل رایان» برای دونالد ترامپبه گزارش گروه سیاسی خبرگزاری میزان، کتاب «آتش و خشم» نوشته «مایکل وولف» روزنامه‌نگار آمریکایی است که ۵ ژانویه ۲۰۱۸ منتشر شد.

نویسنده در ابتدای کتاب می‌گوید: «رویداد‌هایی که من در این صفحات شرح داده‌ام بر اساس گفت‌وگو‌هایی صورت گرفته‌اند که در یک دوره زمانی ۱۸ ماهه با رئیس جمهور و بیشتر اعضای ارشد کارکنان او (که تعدادی از آن‌ها چندین بار با من گفت‌وگو داشتند) و همچنان بسیاری از دیگری افرادی که کارکنان ارشد رئیس جمهور با آن‌ها صحبت کرده بودند، انجام شده است.

در صفحات ۲۳۰، ۲۳۱، ۲۳۲ و ۲۳۳ کتاب «آتش و خشم» - انتشارات تیسا - درباره «پل رایان» آمده است: چند روز بعد از انتخابات، استیو بانون به رئیس جمهور منتخب - در اقدامی که کیتی والش اگر بود با ابروان در هم کشیده‌اش آن را «شرارت برایتبارتی» نام می‌نهاد – گفت که آن‌ها رأی کافی برای جایگزینی مارک میدوز، رئیس جنبش آزادی سفیدپوستان الهام گرفته از حزب چای و از هواداران اولیه ترامپ، به جای پل رایان درسمت سخنگوی مجلس را در اختیار دارند. (همسر میدوز جایگاه ویژه‌ای را در تیم ترامپ داشت، زیرا بعد از آخر هفته‌ای که نوار بیلی بوش در آن منتشر شده بود همچنان کمپین را در کمربند انجیلی پابرجا نگه داشت).

تقریبا به همان اندازه پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری، حذف رایان - و در واقع تحقیر او - نیز چیزی بود که بانون قصد انجام آن را داشت و به نوعی از ذهنیت بانونیسم و ترامپیسم نشأت می‌گرفت. از همان آغاز، مبارزه برایتبارت علیه پاول رایان بخش مرکزی کارزار انتخاباتی ترامپ را تشکیل می‌داد. استقبال آن از ترامپ و به کارگیری شخصی بانون در کمپین ۱۴ ماه بعد از آغاز آن تا حدودی به این دلیل بود که ترامپ که به نوعی درایت سیاسی را کنار گذاشته بود و تمایل داشت تا رهبری مخالفان علیه رایان و دیگر پدرخوانده‌های حزب جمهوری خواه را بر عهده بگیرد، با این حال دیدگاه برایتبارت و ترامپ درباره رایان همچنان متفاوت بود.

برای برایتبارت شورش مجلس و تحولی که باعث شده بود تا سخنگوی سابق، جان بونر، از سمت خود بیرون رانده شود و چیزی که احتمالا قرار بود مجدداً مجلس را به مرکز جمهوری خواهان رادیکال تبدیل کند با انتخاب رایان به عنوان سخنگو متوقف شد. رایان، آن همراه میت رامنی در انتخابات و چهره‌ای که در امور مالی محافظه کاری سخت گیری بسیار به خرج می‌داد - او رئیس شورای تأمین اقتصادی مجلس و همچنین رئیس کمیته بودجه آن بود- با آن چهره کهنِ درستکاری جمهوری خواهانه، رسما آخرین و بهترین امید حزب جمهوری خواهان محسوب می‌شد (بانون عمدتاً این مسئله را به کانون گفتار‌های ترامپیستی تبدیل کرده بود:«رایان در یک ظرف پتری(ظرف کشت میکروب) شکل گرفته است»). اگر حزب جمهوری خواه با شورش حزب چای بیشتر به سمت راست متمایل شده بود رایان بخشی از نقطه تعادلی بود که از افراطی شدن آن جلوگیری می‌کرد، یا اینکه سرعت آن را کاهش می‌داد. به این ترتیب او نقش یک برادر بزرگ‌تر پخته و باثبات در برابر ناپختگی پرسرو صدا و پرجنجال حزب چای را نمایندگی می‌کرد، یک مقاومت خویشتن دار و قدیس گونه در برابر جنبش ترامپ.

در حالی که سازمان جمهوری خواهان پل رایان را به نماد پختگی و عقلانیت تبدیل کرده بود حزب چای و بانون و برایتبارت یک حمله شخصی و متعصبانه را علیه تصویر رایان به عنوان فردی که تعهدی به هدف ندارد و یک استراتژیست غیر موثر و رهبر بی صلاحیت، ارائه دادند. او در تمام شعار‌های حزب چای بانون و برایتبارت وجود داشت، یک فرد بی لیاقت و یک جوک مضحک و مایه شرمساری.

بی میلی ترامپ نسبت به رایان بسیار کمتر ساختاری بود، او هیچ نظری درباره توانایی‌های سیاسی رایان نداشت و توجهی هم به مواضع واقعی او نمی‌کرد. دیدگاه او شخصی بود، رایان بار‌ها به او اهانت کرده بود و علیه او شرط بسته بود وبه نماد مؤثر ناباوری و هراس سازمان جمهوری خواهان از ترامپ تبدیل شده بود. بدتر اینکه رایان با توهین به ترامپ به نوعی منزلت اخلاقی نیز دست یافته بود (و، مانند همیشه، منفعت هر فردی را که با متضرر شدن او به دست آمده باشد یک توهین دوگانه تلقی می‌کرد).

تا بهار سال ۲۰۱۶ رایان همچنان تنها جایگزین ترامپ به عنوان کاندیدا محسوب می‌شد. بسیاری از جمهوری خواهان بر این باور بودند که تمام افراد حزب از رایان حمایت خواهند کرد، اما محاسبات ظاهراً هوشمندانه‌تر رایان این بود که اجازه دهد تا ترامپ دررقابت نامزدی انتخابات پیروز شود و بعد از شکست تاریخی او و پاکسازی اجتناب ناپذیر جناح برایتبارت و ترامپ و حزب چای، به عنوان چهره بدیهی رهبری حزب ظاهر شود.

اما انتخابات در عوض رایان را حداقل از نقطه نظر بانون نابود کرد. ترامپ موفق شده بود که نه تنها حزب جمهوری خواه را نجات دهد بلکه اکثریت قدرتمندی را نیز به آن بخشید، تمام رویا‌های ترامپ به واقعیت تبدیل شده بودند، جنبش حزب چای با ترامپ به عنوان صدا و چهره مشخص آن به قدرت رسیده بود، چیزی مانند قدرت محض و این مسئله حزب جمهوری خواه را تصاحب خواهد کرد. شکست علنی پاول رایان گامی واضح و ضروری بود.

اما مسائل زیادی می‌تواند در ارتباط با شکاف تحقیر ساختاری رایان برای بانون و نفرت شخص ترامپ در نظر گرفته شود، اگر بانون رایان را به عنوان فردی فاقد اراده یا توانایی پیشبرد دستورالعمل جدید دونالد ترامپ درنظر می‌گرفت، از نظر ترامپ رایان ناگهان و به طرز رضایت بخشی متنبه شده و حالا یک فرد مطیع و مفید است. بانون تمایل داشت تا از شر کل سیستم جمهوری خواه راحت شود، اما حالا ترامپ کاملا از اینکه رایان در برابر او به زانو درآمده است خشنود بود.

ترامپ بعد از اولین گفت‌و گویش بعد از اولین ملاقات با سخنگو گفت: «او بسیار باهوش است، فردی بسیار جدی و همه احترام زیادی برای او قائل‌اند».

رایان که بنا به گفته یکی از دستیاران ارشد ترامپ «به سطحی از تملق و چاپلوسی رسیده بود که مشاهده آن دردناک بود»، توانست اخراجش را به تعویق بیاندازد. همزمان با اصرار بانون برای انتصاب میدوز که به شکل قابل توجهی کمتر از رایان انعطاف پذیر بود، ترامپ تردید داشت و در نهایت به این نتیجه رسید که او نه تنها رایان را اخراج نخواهد کرد بلکه قرار است او را به یکی از افراد و در واقع شریکش تبدیل کند. نمونه‌ای از تأثیرات عجیب و پیش بینی ناپذیر روابط شخصی با ترامپ- و اینکه فروختن فروشنده چه آسان می‌تواند باشد- همین بود. ترامپ حالا با اشتیاق از دستور کاری رایان دفاع می‌کرد به جای اینکه وارون این قضیه صادق باشد.

کیتی والش این گونه یادآورمی شود: «من فکر نمی‌کنم که ما روی این مسئله حسابی باز کرده بودیم که رئیس جمهور اختیار تام را به او خواهد داد. رئیس جمهور و پاول از روابط بسیار بد در طول کارزار انتخاباتی به روابط قوی بعد از آن رسیدند و رئیس جمهور از اینکه با هر چه که او می‌خواهد توافق کند خرسند بود».

زمانی که ترامپ اخراج رایان را لغو کرد بانون خیلی هم تعجب نکرد، در واقع او می‌دانست دروغ گفتن به یک دروغگو تا چه اندازه می‌تواند آسان باشد، علاوه بر این بانون متوجه این مسئله شد که روابط حسنه و مصالحه با رایان به دیدگاه جدید ترامپ در جایگاهی که درآن قرار دارد نیز مربوط می‌شود. مسئله تنها اطاعت از ترامپ نبود، بلکه ترامپ نیز به نوعی تسلیم ترس‌های خود در این باب که برای ریاست جمهوری از اطلاعات بسیار کمی برخوردار است شده بود. رئیس جمهور بر این باور بود که اگر بتوانیم برای کنترل کنگره به رایان تکیه کنیم این مسئله می‌تواند حل و فصل شود.

انتهای پیام/
۱) نظرات ارسالی شما، پس از تایید توسط خبرگزاری ​میزان​ ​در سایت ​منتشر خواهد شد​.​
۲) خبرگزاری میزان٬ نظراتی را که حاوی توهین، هتاکی و افترا باشد را منتشر نخواهد کرد .
۳) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید .
۴) در صورت وارد کردن ایمیل خود ، پس از تعیین تکلیف نظر موضوع به اطلاع شما خواهد رسید .
نام:
ایمیل:
* نظر:
خدمات الکترونیک داخل خبر
خدمات الکترونیک داخل خبر
آخرین اخبار گروه سیاست
خدمات الکترونیک داخل خبر
خدمات الکترونیک داخل خبر
خدمات الکترونیک داخل خبر
خدمات الکترونیک داخل خبر
خدمات الکترونیک داخل خبر