۰۳ شهريور ۱۳۹۵ | ۲۱:۰۰
کد خبر:۲۱۳۲۸۶
در جلسه‌ نقد و بررسی «كاست محزون» مطرح شد:
نمایش «كاست محزون» به نویسندگی مسلم سلیمانیان توسط مصطفی محمودی و بهزاد صدیقی مورد نقد و تحلیل قرار گرفت.
به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری میزان به نقل از پایگاه خبری حوزه هنری، جلسه‌ نقد و بررسی نمایش «كاست محزون» به مدیریت مصطفی محمودی و با حضور بهزاد صدیقی، شب گذشته اول شهریورماه 95  بعد از اجرای اثر در تماشاخانه‌ مهر حوزه هنری برگزار شد.
 
در ابتدای این نشست، مسلم سلیمانیان درباره‌ دغدغه‌هایش در عرصه‌ی تولید نمایش‌های دفاع مقدس توضیح داد: سال‌هاست در تئاتر در ژانر دفاع مقدس كار می‌كنم؛ چون بنا به نظامی بودن پدرم، جنگ جزئی از خانه و زندگی ما بود و از كودكی با آن عجین بودم. از سوی دیگر، مردمان غرب كشور نیز خیلی بیشتر درگیر جنگ بوده‌اند و در كودكی همه‌ ما در آن خطه، جنگ رسوخ كرده است. از این رو، هر وقت قلم به دست گرفتم تا دغدغه‌ام را بنویسم، جنگ و دفاع مقدس، موضوع آثار من شده كه البته همیشه با لذت هم در این عرصه متن نوشته و كارگردانی كرده‌ام.
 
در ادامه، مصطفی محمودی مدیر جلسات نقد و بررسی آثار «مهرواره تئاتر ماه» گستردگی كلام در نمایش «كاست محزون» را بیش از اندازه توصیف و آن را دلیلی برای خسته شدن مخاطب عنوان كرد و از این رو نظر بهزاد صدیقی را جویا شد.
 
بهزاد صدیقی، نمایشنامه‌نویس و منتقد تئاتر، در پاسخ گفت: در «كاست محزون» شاهد بخشی از زندگی‌ مردم خطه‌ای خاص از كشور هستیم كه شاید زندگی این مردم را در آثار نمایشی كمتر دیده باشیم و البته به نوبه‌ خود برای من جالب بود؛ ولی تعدد شخصیت‌ها و میزان كلام استفاده شده در نمایش بیشتر از ظرفیت قصه‌ است. حوصله و سلیقه‌ مخاطب امروز با سلیقه‌ تماشاگر نمایش‌های سه دهه‌ پیش، فرق كرده است. ضمن اینكه به نظرم تماشاگر امروز بیشتر تمایل دارد قصه‌ مردمان بعد از جنگ را ببیند. با این‌حال معتقدم اگر همین نمایش به صورت موجز‌تر پرداخت می‌شد، با مخاطب امروز نیز بیشتر ارتباط برقرار می‌كرد.
 
وی ادامه داد: تماشاگر نیاز دارد روایت‌های بكرتر را ببیند؛ گرچه نویسنده‌ این نمایش، بُرش مقطعی خوبی از زندگی مردم مورد نظرش انتخاب كرده اما می‌شد روایت‌های بكرتر را هم در همان مقطع زمانی پیدا كرد. قصه‌ هر نمایش خیلی مهم است كه باید بر اساس ضرورت‌ها بار دراماتیك به آن افزوده شود و البته چگونگی داراماتیزه شدن آن هم مهم است. در «كاست محزون» تعدد داستانك‌ها زیاد است و خودم در طول مدت نمایش مدام منتظر بودم ببینم داستان چگونه جمع می‌شود. اساسا منتظر بودم ببینم گره‌های داستانی در پایان نمایش باز می‌شود یا خیر! به نظرم پایان‌بندی خوبی برای نمایش در نظر گرفته شد اما چگونه به پایان رسیدنش را نپسندیدم.
 
صدیقی در مورد فضای رئالیستی نمایش توضیح داد: نمایش‌های رئالیستی را بشخصه دوست دارم اما در نمایش‌های رئالیستی نیاز نیست آنچه در واقعیت اتفاق می‌افتد، عین به عین در نمایش اجرا شود. چون هیچ‌گاه درام رئالیستی به معنی مطلق در تئاتر اتفاق نمی‌افتد و به محض نمایشی شدن هر داستانی، قراردادهای نمایشی و نشانه‌شناسی، كار خود را شروع می‌كنند. بنابراین می‌توان از پرداختن به جزئیات ریز، چشم‌پوشی كرد تا به جذابیت اثر افزوده شود. هر آن چیز كه باعث طویل شدن بی‌مورد قصه شود، باعث آسیب نمایش است. معتقدم نویسنده باید با وسواس بیشتر، بارها و بارها اثرش را مورد بازنویسی قرار دهد؛ چراكه این بازنویسی‌های مكرر می‌تواند به ایجاز اثر كمك شایانی داشته باشد.
 
مصطفی محمودی نیز در ادامه گفت: نظرم راجع به پایان بندی نمایش با نظر آقای صدیقی كمی متفاوت است؛ چون پایان‌بندی نمایش را نپسندیدم. البته من نیز منتظر بودم چگونه این نمایش با این‌ همه داستان‌های فرعی به جمع‌بندی می‌رسد. در پایان نمایش راحت‌ترین كار اتفاق افتاد و همه كشته شدند! با خودم گفتم ای كاش داستان این‌گونه تمام نمی‌شد و ای كاش برای رسیدن به پایان نمایش، این‌ همه داستانك برای تماشاگر روایت نمی‌شد كه در پایان‌بندی دچار مشكل شویم. تعدد شخصیت‌ها نیز كمی زیاد بود كه باعث می‌شد شخصیت محوری داستان در بسیاری از مواقع در حاشیه قرار گیرد. بدون شك مخاطب امروز بی‌حوصله‌ ست و نمی‌توان مثل دهه‌ شصت برایش نمایشنامه‌ نوشت.
 
در ادامه‌، سلیمانیان خاطرنشان كرد: جنس نمایش «كاست محزون» جوری است كه توقع از آن خیلی زیاد است. قصدم این‌ بود كه زندگی یك خانواده‌ كاملا شهركردی را نشان دهم. جزئیات این نمایش بر اساس زندگی جامعه‌ شهركردی پرداخت شده كه مردم همان خطه استقبال كم‌نظیری از نمایش داشته‌اند كه شاید و شاید مردم پایتخت آن جزئیات را نتوانسته‌اند لمس كنند.
 
بهزاد صدیقی نیز گفت: بعضی نویسندگان معتقدند باید جوری نوشت كه متن و اثر جهانی باشد. بله، اما معتقدم می‌توان موضوعات بومی را نیز به شكل جهانی نوشت. من خیلی لذت بردم كه در نمایش آقای سلیمانیان با زندگی جامعه‌ شهركردی كمی آشنا شدم. گریز كارگردان به سنن و آیین‌های آن خطه نیز در نمایش، جالب توجه بود؛ ولی با این‌حال معتقدم كلام داستان اثر بیش از اندازه بود.
 
محمودی نیز در تایید صحبت‌های صدیقی متذكر شد: من نیز همچنان معتقدم كلام نمایش زیاد بود. به‌طور مثال در پایان نمایش به نوعی با خرابی خانه‌ آن خانواده مواجه می‌شویم كه كل روند نمایش، این زمینه‌ را نشان می‌داد كه این خانه خراب خواهد شد؛ اما در آخر بیش از پنج دقیقه با كلام، پایان‌بندی مطولی را شاهد بودیم. با تمهیداتی می‌شد ایجاز را در پایان‌بندی لحاظ كرد.
 
كارگردان نمایش «كاست محزون» در پاسخ گفت: قبول دارم نمایش كمی طولانی شد اما اگر پایان‌بندی مطابق نظر شما كوتاه می‌شد، باز هم در ذهن تماشاگران سوالاتی به وجود می‌آمد. البته تاكید می‌كنم كه «كاست محزون» مورد تایید مردم منطقه‌ خودمان قرار گرفته است. مدعی هستم نمایشنامه‌ را با پشتوانه‌ تحقیقی زندگی شهركردی نوشته‌ام. مردم شهركرد همچنان تعصبات خاصی روی دوره‌ جنگ دارند. نمایش ما با اینكه برای اولین بار زمینه‌ طنز را در موضوع دفاع مقدس به همراه داشت اما در اجرای عمومی در شهركرد 20 شب اجرای عمومی موفقی را پشت سر گذاشتیم كه شاید ركورد میزان تماشاگر با اجرای این اثر در شهركرد شكسته شد. در شهر ما هیچ نمایشی نتوانسته 20 شب اجرای عمومی داشته باشد. از رو مدعی هستیم تماشاگران منطقه‌ی ما ارتباط مناسب و خوبی با نمایش برقرار كرده‌اند.
 
در ادامه‌ نشست مصطفی محمودی به ساختار اجرای نمایش پرداخت و گفت: «كاست محزون» در اجرا دارای حُسن‌های بیشتری است و آن اینكه كارگردان آیین‌های جالبی را از خطه‌ بومی خود به اثر اضافه كرده كه البته چنین آیین‌هایی در استان چهارمحال و بختیاری زیاد است و چه خوب كه بتوان این آیین‌ها را درست و بجا در چنین آثاری گنجاند. ای كاش در اجرا بیشتر از این عناصر استفاده می‌شد.
 
بهزاد صدیقی نیز در این‌باره گفت: معتقدم اجرای نمایش «كاست محزون» جلوتر از متن بود. بازی‌ها هم خوب بود اما یكدست نبود. در نمایش‌های رئالیستی، بازی بازیگران خیلی مورد توجه است و اگر بازی‌ها به صورت درونی ارائه نشود یا به عبارتی بازیگر ادای نقش را درآورد، برای اثر یك آسیب ایجاد می‌شود. البته مشكلات بازیگری در نمایش‌های استانی زیاد دیده می‌شود. در تهران نیز چنین تفاوت‌هایی دیده می‌شود اما كمتر. معتقدم تنها راه رشد بازیگری، تمرین و مطالعه و ارتقای دانش بازیگری است. البته نمی‌توان نقش كارگردان را در هدایت بازیگر نادیده گرفت.
 
وی در مورد طراحی صحنه نیز اظهار داشت: طراحی صحنه را دوست داشتم. به نظر می‌رسد طراحی صحنه و لباس كم و بیش مناسب و درست انجام شده بود. اما می‌شد ایجاز را در طراحی‌ها نیز بیشتر مورد توجه قرار داد ولی كلیت كار، باورپذیر و جالب بود. گرچه با قصه كمی مشكل داشتم اما در نهایت از تماشای این نمایش لذت بردم و به كل گروه خسته نباشید می‌گویم.
 
مصطفی محمودی نیز در پایان سخنانش گفت: تیم بازیگری «كاست محزون» نیاز دارند در بدن و بیان، تمرینات بیشتری داشته باشند. بازی‌ها یكدست نبود اما این قابلیت و زمینه دیده می‌شد كه بتوان بهتر از این كار كرد.
 
مسلم سلیمانیان نیز پاسخ داد: از اینكه نقدها صمیمانه مطرح شد تشكر می‌كنم. با اینكه برای همه‌ جملات گفته شده من نیز حرف‌هایی دارم كه از بیان آن‌ها صرف نظر می‌كنم؛ ولی بدون تعصب و بر اساس واقعیات می‌خواهم بگویم كه تئاتر چهارمحال و بختیاری از خیلی جهات از تئاتر استان‌های همجوار خودش حتی اصفهان نیز پیشرو‌تر بوده و هست؛ اما امكانات موجود در استان، دست كارگردان‌ها را از خیلی جهات می‌بندد. وقتی امكانات نوری در پلاتوها و سالن‌های آنجا وجود ندارد نمی‌توان چیزی هم برایش طراحی كرد كه اگر روزی مثلا در تماشاخانه‌ مهر به صحنه رفتیم از آن طراحی‌ها استفاده كنیم.
 
سلیمانیان در پایان گفت: دلم می‌خواهد از تك‌تك بازیگران و گروه اجرایی‌ام هم تشكر كنم كه با همه‌ وجود برای به ثمر رسیدن نمایش «كاست محزون» تلاش كردند. وقتی صحبت از تفاوت‌های بازیگری است باید به اصل ماجرا هم توجه كرد. من نمی‌توانم از بازیگرم متوقع باشم كه مشكلاتش را برای اثر من نادیده بگیرد؛ در صورتی كه می‌دانم بازیگران پایتخت‌نشین دغدغه‌های به‌مراتب كمتری از بازیگران تئاتر استان‌ها دارند كه بازیگری شغل اول‌شان نیست. تئاتر استان‌ها خیلی بیشتر از بضاعت‌شان فعال هستند. اگر امكانات تهران در استان‌ها هم باشد آن وقت می‌توان قضاوت بهتری در مورد بازیگری و خلاقیت‌های هنری داشت.
 
خاطرنشان می‌شود جلسه‌ نقد بررسی «كاست محزون» با گفت و شنود تماشاگران و حاضران در جلسه پایان یافت.
 
گفتنی است نمایش «كاست محزون» به نویسندگی و كارگردانی مسلم سلیمانیان از استان چهارمحال و بختیاری در قالب دومین «مهرواره تئاتر ماه» تا 5 شهریورماه در تماشاخانه‌ مهر حوزه هنری بر روی صحنه خواهد بود.
 
یادآور می‌شود دومین «مهرواره‌ تئاتر ماه» با اجرای 9 اثر نمایشی از برگزیدگان تولیدات مراكز استانی حوزه هنری، از 31مرداد تا 16مهرماه 95 به دبیری توحید معصومی در تماشاخانه‌های «مهر» و «ماه» برگزار می‌شود.
 
 
انتهای پیام/
ارسال نظرات
وکیل آنلاین صفحه خبر

شرایط تغییر نام خانوادگی در شناسنامه

کارشناسان وکیل‌آنلاین درباره شرایط و ضوابط تغییر نام خانوادگی در شناسنامه توضیح داده‌اند.

ارتکاب هیچ جرمی زن را از مهریه‌اش محروم نمی‌کند

ارتکاب هیچ جرمی نمی‌تواند زن را از مهریه‌اش محروم کند. کارشناسان وکیل‌آنلاین در این مورد توضیح داده‌اند.
بیشتر بخوانید
آخرین اخبار