ابو الحسن على بن موسى(ع)ملقب به»رضا«امام هشتم از ائمه اثنى عشر(ع)و دهمین معصوم از چهارده معصوم(ع)است .

 سال تولد آن حضرت را ۱۴۸ و ۱۵۳ ه.ق. و ماه تولد ایشان را ذو الحجه و ذو القعده و ربیع الاول گفته‏اند و مشهور آن است که روز تولد آن حضرت یازدهم ذو القعده بوده است.

 کنیه آن حضرت ابو الحسن بوده است و چون حضرت امیر(ع)نیز مکنى به ابو الحسن بوده‏اند حضرت رضا(ع)را ابو الحسن ثانى گفته‏اند.مشهورترین لقب ایشان»رضا«بوده است که بنا بر روایتى در عیون اخبار الرضا(۱۳/۱)علت ملقب بودن آن حضرت به»رضا«این بوده است که»رضی به المخالفون من أعدائه کما رضی به الموافقون من أولیائه و لم یکن ذلک لأحد من آبائه علیهم‏السلام فلذلک سمی من بینهم بالرضا…«یعنى هم دشمنان مخالف و هم دوستان موافق به(ولایت عهد او)رضایت دادند و چنین چیزى براى هیچیک از پدران او دست نداده بود، از این رو در میان ایشان تنها او به»رضا«نامیده شد.اما به روایت طبرى(وقایع سال ۲۰۱)مأمون آن حضرت را»الرضى من آل محمد«نامید و صدوق هم بنا بر روایتى دیگر در عیون اخبار الرضا(۱۴۷/۲)چنین گفته است.

شهادت امام هشتم شیعیان، غریب الغرباء شاه خراسان را به عموم پیروان آن حضرت تسلیت می گوییم

 ای مرا آرامش جان، زی تو جان آورده ام

 بندگی را در حضورت ارمغان آورده ام

 بار گاهت را پی تعظیم، سر بسپرده ام

 آستانت را پی ِتشریف، جان آورده ام

خاک کوی مُشکبویت را به مژگان رُفته ام

 محضرت را روی گرد آلود از آن آورده ام

 دردمندم، سر بر این مهر آستان بنهاده ام

 ریزه خوارم رو بر این گسترده خوان آورده ام

 جُرم پنهان گربیابان در بیابان کرده ام

 اشک پیدا کاروان در کاروان آورده ام

مقدمه

یکی ازآموزه‎هایی که در نظام تربیتی اسلامی به آن تاکید فراوان گردیده و در قرآن به عنوان یکی از مهم‎ترین اهداف بعثت پیامبران الهی معرفی شده، عزّت بخشی است. عزّت نقش اساسی در تربیت و اصلاح انسان‎ها دارد و فقدان آن زمینه ساز تن دادن انسان به هرگونه ذلّت وپستی وآلوده شدن اوبه گناه می‎گردد. چراکه ریشه‎ی بسیاری ازتباهی ها وآلودگی ها در ذلّت نفس نهفته است.

ازاین رویکی ازبهترین روش ها برای تربیت واصلاح فرد و جامعه، ایجاد عزّت نفس و تقویت آن در افرادمی‎باشد. باتوجّه به نقش سازنده‎ای که عزّت در تربیت انسان‎ها دارد، پیامبران الهی واوصیای آن‎ها همواره درجهت احیا و تقویت آن در افراد تلاش می‎کردند. تا از این طریق زمینه پیاده شدن سایرآموزه‎های دینی را در زندگی بشر فراهم آورند.

عزّت بخشی یکی از مهم ترین معیارها، برای شناخت نهضت‎های اصلاحی و ارزیابی میزان موفّقیت و کارآیی آن‎ها در اصلاح و رشد انسان‎ها است. توانایی و قدرت نهضت‎ها در اصلاح جوامع بستگی به میزان عزّتی است که برای جامعه می‎بخشد. نهضت امام حسین(ع) یکی ازبزرگ ترین نهضت‎های اصلاحی در تاریخ زندگی بشر است که بهره‎ی زیادی ازعزّت بخشی و عزّت آفرینی برای انسان‎ها دارد. این تحقیق به بیان سیمای عزّت در این نهضت الهی پرداخته است.