رمضان اکبری مالستانی

مقدمه

یکی از پرسشهای که مطرح می گردد این است که درجامعه اسلامی با وجودی که  فرهنگ و آداب دینی درآن حاکم است، چرا برخی جوانان از دین روگردان و گریزان­اند. به مسجدد نمی­روند، از مظاهر و برنامه­های دینی گریزان و نسبت به دین نگاه منفی دارند، و در برخی موارد همین جوانان درست در مقابل دین قرار می­گیرند. به نظر می رسد این مسأله یکی از چالش های بزرگ جامعه اسلامی است. اما این پدیده علل و عوامل درونی و بیرونی فراوان دارد که به چند عامل عمده آن با استناد به آیات و روایات و گفتار دانشمندان و اساتید اخلاق اشاره می­گردد.

عید قربان، عید ذبح میوه ی دل ابراهیم و ایثار سبز اسماعیل، عید بر آمدن انسانی نو از خویشتن خویش، عید رهیدگی از اسارت نفس، عید لبیک به دعوت حق بر شما مبارک.

مقصد اینجاست، ندای طلب اینجا شنوند
بُختیانرا ز جرس صبحدم آوا شنوند

تعدادى ازعلما و نخبه گان اهل سنت توانستند زنجیرهاى خود را شکسته واز موانع خفقان تـبـلـیـغـاتـى عـبور کنند وخود را به علوم ومعارف مذهب تشیع به عنوان مـذهبى با تاریخ ، معارف وفرهنگ خاص خود رسانند وبا مطالعه آن ابرهاى تیره گمراهى از آسمان حقیقت کنار رفته با مشاهده حقانیت تشیع به این مذهب گرویدند و فریاد حق سر داده وخود را پیرو و مبلغ مکتب اهل بیت (ع ) اعلام کنند.

معناى واقعى توبه چیست؟ چگونه مى توانیم خود را از گناهان پاک کنیم و موفق به توبه شویم؟
توبه در لغت به معناى »دست کشیدن از گناه، بازگشتن بر طریق حق، پشیمان شدن از گناه«(۱) است.
توبه را مى توان از الطاف و محبّت‏هاى الهى دانست، پس از گناه، جاده و راهى براى بازگشت ایجاد مى‏شود، تا بنده خطاکار به محض آگاهى از بدى گناه، از آن راه باز گردد. توبه نعمت بزرگى است که بر بشر ارزانى شده است.
حقیقت »توبه« ندامت و پشیمانى از گناه است که لازمه آن تصمیم بر ترک در آینده است. اگر کارى بوده که قابل جبران است، در صدد جبران بر آید. گفتن استغفار بیانگر همین معنا است، به این ترتیب ارکان توبه را مى توان در پنج چیز خلاصه کرد. ترک گناه، ندامت و پشیمانى، تصمیم بر ترک در آینده، جبران گذشته و استغفار.