من اصبح و لم یهتم بامور المسلمین فلیس بمسلم نبی مکرم اسلام(ص)
باردیگر در زمانه ی که انتظار می رفت خورشید امید، آزادی ، عزت و احترام متقابل در آسمان غبار آلود وطن و افق زندگی تیره وتار هموطنان ستمدیده درخشندگی اش را باز یافته اندک اندک ظلمات استبداد، غارتگری، توحش و منطق ستیزی را از تقدیر ناخوشایند و سرنوشت شوم، اما ناخواسته ی مردمان پاک سرشت هموطنان عزیزما به کنار زند تا طعم خوش زندگی پر از مهر و شفقت، دیگر پذیری همراه با محبت و صمیمیت را به تجربت نشسته و درسایه آن صلابت و عزت وطن را به ارمغان آورد. اما در نهایت نا باوری و تحیر تکرار واقعه هولناک و دلخراش تهاجم اندک شماری عقبه های جهل و بیدادگری و دنباله ی به هم پیوسته ی خشونت و غارت گری بر مردان و زنان بی دفاع بهسود، ناهور و دایمرداد را به نظاره می نشینیم. بار دیگر پیکر مجروح و زخم دیده وطن و فرزندان معصوم آن به صلابه ی بی رحمی و قساوت کشیده شده و دشنه ی تازه ای بر قلب پاره پاره اش فرو می رود تا زخم های کهنه اما عمیقی را که می رفت مرهمی بیابد تازه و تازه تر نماید.به گواهی تاریخ و حافظه تاریخی ملت ما، هزارستان پیشاعبدالرحمانی حضور هیچ کوچی و بیابانگردی را در خود ندیده و تجربه نکرده است. هیچ منبع تاریخی ورود گله دارانی به نام کوچی از دامنه های کوه سلیمان به مرکز و شمال افغانستان را تایید نمی کند. ساکنان بومی و اصیل هزارستان یا همان غرجستان باستان و مردمان مناطق شمالی کشور در سراسر گستره تاریخ بلند و شکوهمند وطن در کنار هم زندگی آرام و بدور از هرگونه خشونت، و تجاوز را گذرانده است. مهم ترین عاملی که موجب به هم زدن ثبات و آرامش این مردمان شده اند تهاجم بی رحمانه مهاجمان جنوبی است که در طی یک صد سال اخیر به تکرار رخ داده است.انجمن طلاب افغانستان (مقیم قم ) با قلب داغدار و جگر لخته لخته ، کاسه ی صبر خویش را لبریز دیده و دیگر تاب خموشی نمی بیند. ازین روی به مقتضای مسئولیت دینی و ملی خویش ضمن همدردی بی شائبه و خالصانه با ملت شریف و داغدار افغانستان و مصیبت دیدگان و قربانیان مستقیم این حادثه ی بنیان بر انداز نکاتی لازم به ذکر را خدمت هموطنان عزیز و دولت محترم اعلام می دارد:

۱ به مهاجمان و قربانیان قربانی گیر این واقعه که با نام کوچی و کوچیگری برمردم ستم دیده و بی دفاع هزارستان ترکتازی می کنند، اعلام می کند که هرچه سریعتر به فاجعه آفرینی ها و آشوبگری های شان خاتمه بدهند.

۲ از دولت و به خصوص شخص ریاست جمهوری مصرانه می خواهد تا هرچه زود تر و پیش از آنکه این غائله و آشوب به غلغله ی دیگر بیانجامد، در جهت حفظ و حراست امنیت ملی و یکپارچگی افغانستان و جلو گیری از شعله ور شدن آتش های زیر خاکستر و پراکنده شدن آن به دیگر نقاط کشور در زود ترین زمان ممکن با تطبیق حکم ریاست جمهوری مبنی برخروج کامل و بی قید و شرط کوچی و کوچی نما ها از مناطق مرکزی و جبران خسارات وارده براین مردم مظلوم بر این غائله مهر پایان بزند.

۳ از دستگاه و مراجع قضایی کشور انتظار می رود که با شکستن سکوت مرموزانه خویش در جهت جلوگیری از ذبح عدالت گامی بردارند.

۴ از ریاست و اعضای خانه ی ملت مجدانه درخواست می شود که در رسالت و امانت ملی خویش که مردم بدست آنان سپرده کوتاهی ننموده و با در نظرداشت عدالت، انصاف و قانون در جهت یافتن راه حل منصفانه و دائمی این معضل همت و تلاش پیگیر نمایند.

۵ بایسته می نماید که علما و رهبران مذهبی بر مبنای مسئولیت دینی و وطنی خویش با واشکافی حقوقی و رفتار مصلحانه ی خویش در خاتمه دادن این غائله رسالت خویش را به انجام رسانند.

۶ ضروری است که روشنفکران و آگاهان سیاسی و اجتماعی کشور در تنویر افکار عمومی و شناسایی عوامل و دستهای پشت پرده این پدیده شوم، زمینه امحای آن را فراهم آورند.

دهی کوچی ها و توزیع زمین به بیابانگردان بی زمین افغانی راهکاری است که می تواند برای همیشه این مشکل را حل نماید. بنا بر این از مراجع ذیربط یادشده انتظار می رود که با اجرای برنامه توزیع زمین و اسکان دهی کوچی ها در جنوب کشور برای همیشه به این غائله پایان بدهد.

والسلام علی من اتبع الهدی