در روضة الواعظین، آمده است: 

عيد هر روزى است كه در آن اجتماع باشد و مشتق از عود به معنى برگشتن است و مثل اين است كه بگوييم آنان به آن برگشته‏اند. 

عيد از آن جهت عيد ناميده شده است كه در آن از اندوه به شادى بازمى‏گردند و آن روز براى همه مردم، روز شادى است. مگر نمى‏بينيد كه در روز عيد، زندانيان را هم مؤاخذه و تعقيب نمى‏كنند و پرندگان را شكار نمى‏كنند و جانوران وحشى را هم نمى‏گيرند و كودكان را به مكتب نمى‏فرستند.

از اين جهت به آن نام عيد داده‏اند كه هر انسانى به آنچه كه خداوند به او وعده داده است در اين روز مى‏رسد. 

از اين جهت عيد مى‏گويند كه انسانها در آن روز به توبه و دعا كردن به پيشگاه خداوند برمى‏گردند و خداوند هم به عطا و بخشش نسبت به ايشان برمى‏گردد. 

از اين سبب به آن عيد مى‏گويند كه خداوند به بندگان مؤمن خود فوايد پسنديده و عوايد بزرگ و بخشش‏ فراوان ارزانى مى‏دارد.