|
بيستم جمادي الثاني، طلوع خورشيد |
|
|
|
|
نویسنده Administrator
|
|
۱۲ خرداد ۱۳۸۹ |
|
بيستم جمادي الثاني، روز ياد آور وخاطرهي ميلاد كوثر فاطمه زهرا (س ) و روز ولادت فرزند برومند آن بانو، امام خميني « ره » و روز تجليل از مقام مادر و زن است . به همين جهت در اين مقال كه فقط بيان احساسات دروني ام است به گوشه هايي از اين سه رويداد كه با فاصله چهارده قرن اتفاق افتاده و در عين حال مسير واحد را مي پيمايند، اشاره ميكنم:
الف ـ كوثر قرآن
شكوه و عظمت، بانوي بزرگ جهان فاطمه زهرا( س) دل و جان آدمي را چنان تسخير ميكند كه توان سخن گفتن را از انسان ميگيرد. بنابراين صحبت كردن از جايگاه رفيع و شخصيت او بسيار سخت و مشكل است.
در قرآن، آيات زيادي در منزلت آن فخر زنان آمده است و روايات نيز همچون درياي مواج، طراوت بخش ساحل انديشه ها و كرانه هاي معرفت اوست.
ولي در اين ميان راهي كه ما را با كمالات و فضابل اين بانو بهتر آشنا ميسازد و آن سير كوتاه به سيرهي عملي و برخي شيوه هاي رفتاري فاطمه زهرا (س) است.
از اين رو، به فرازهاي برجسته از زندگي آن حضرت كه بيشتر كاربردي و عملي است اشاره ميكنيم:
1ـ فاطمه و عبادت: زهراي مرضيه شيفتهي عبادت و نيايش به درگاه الهي بود. آنقدر در پيشگاه خدا به عبادت مي ايستاد كه قدم هايش ورم ميكرد و در نماز هايش از خوف خدا ميگريست، او اهل ذكر بود و براي هر يك از روز هاي هفته دعاي ويژهي داشت و براي تعقيبات نماز هم ادعيهي خاصي داشت و اين اذ كار را جبرئيل از سوي خدا تعليم حضرتش داده بود.
2ـ معلم حجاب و عفاف: زهراي مرضيه هم در سخن معلم حجاب بود و هم در رفتار اسوهي عفاف، او عقيده داشت، بهترين زن آن است كه نه مردان نامحرم او را ببيند و نه او مردان نامحرم را.
3ـ ادب واحترام: سيرهي رايج بين اين دختر و پدر بزرگوارش اين بود كه هرگاه رسول خدا نزد فاطمه مي رفت او بر ميخاست و پدرش را احترام كرده در جاي خويش مي نشاند و هرگاه فاطمه بر پيامبر وارد ميشد، رسول اعظم نيز از جايش بلند مي شد و دخترش را بوسيده و بر سر جاي خود مينشاند. رفتار زهرا ي مرضيه با همسر و فرزندانش نيز بر مبناي ادب و احترام متقابل استوار بود.
4ـ حضور در اجتماع: حضرت زهرا (س) در صحنهي اجتماع حضور داشت و ايفاي مسئوليت ميكرد. او در مسائل اجتماعي و سياسي وعقيدتي، مقابله با انحراف را از وظايف خود مي دانست. او در جريان رهبري امت اسلامي بعد از پيامبر (ص) به پا خاست و براي جلوگيري از انحرافات تلاش نمود و خطبهي فدكيه را در همين راستا ايراد كرد.
5ـ آزاد كردن بندگان: آزاد كردن بندگان از نظر او كار ارزشمند بود روي اين جهت از گردن بندي كه علي (ع) براي او خريده بود برده اي را خريده و آزاد كرد.
ب ـ شخصيت امام خميني (ره):
در روز كوثر، در حالي كه سال 1320 هجري قمري از نيمه ميگذشت، در ايران مولودي ديده به جهان گشود، كه بعد ها با قيام الهي خويش سر نوشت ايران و جهان اسلام را دگرگون ساخت و انقلابي را پديد آورد كه قدرتهاي سلطه گرجهان و تمام دشمنان آزادي و استقلال ملتها، ازهمان آغاز در برابر او صف كشيدند و براي سركوبي اش به ميدان آمدند.
آن روز كسي نمي دانست كه اين كودك همان است كه درآينده دنيا او را به نام امام خميني(ره) خواهد شناخت و او موسي وار در برابر بزرگترين قدرتهاي دنيا خواهد ايستاد و مجد و عظمت از دست رفتهي امت اسلامي را برخواهد گرداند.
در روز 20 جمادي الثاني 1320 هجري قمري مطابق 10 شهريور 1381 هجري شمس در شهر ستان خمين در خانواده علم و اجتهاد از سلالهي زهراي اطهر (س) روح الله موسوي الخميني پا به خاك دان طبيعت نهاد.
در حاليكه بيش از 5 ماه از ولادت روح الله نگذشته بود كه طاغوتيان و خوانين تحت حمايت عمال حكومت وقت، نداي حق طلبانهي پدرش را كه در برابر زور گويي هاي آنان، به مقاومت برخاسته بود با گلوله پاسخ گفتند و او را به شهادت رساندند.
بدين ترتيب امام از اوان كودكي رنج يتيمي را لمس نمود و با مفهوم شهادت آشنا شد و تلخي فقدان پدر مهربان را چشيد. زندگي امام خميني(ره) تا بلوي تمام نمايي از زندگي مادرش زهراي اطهر بود و بسيار از فضايل و ارزشهاي كه از سيرهي عملي آن بي بي عرض شد، در زندگي امام خميني نيز تبارزو نموده و عينت داشت كه ذيلا ببرخي از آنها اشاره ميگردد:
1ـ زهد وعبادت: امام خميني(ره) اهل عبادت و بندگي بود او نماز اول وقت را هيچگاه ترك نكرد و اهل تهجد و شب زنده دار بود وحتي در واپسين لحظات زندگي خود، در حاليكه روي تخت بيمارستان افتاده بود نماز اول وقت و نماز شب را ترك نكرد.
2ـ تقوا و بي اعتنايي به دنيا: امام هرگز به مظاهر مادي دنيا چشم ندوخت.
3ـ ساده زيستي: امام زندگي ساده داشت و از تجمل و زياده روي دوري مي جست او در عين اينكه توانايي مالي داشت، از زندگي دنيا به كمترين امكانات مادي قناعت كرد. او مرارت هاي دنيا را براي رسيدن به شيرين هاي آخرت تحمل كرد.
4ـ حمايت از مستضعفان: امام خميني خود را در سرنوشت مسلمانان و مستضعفان شريك مي دانست و از درد و رنج آنان احساس درد و رنج ميكرد. امام نسبت به وضعيت مسلمانان در فلسطين اشغالي و افغانستان معترض بود و به همين جهت از مقاومت مردم فلسطين و قيام ملت افغانستان، در برابر اشغال گران حمايت كرد.
5ـ هدف مند: امام خميني انسان هدف مند بود و به اهدافي كه در زندگي انتخاب كرد، اعتقاد عميقي داشت. اين اعتقاد به درستي راه كه انتخاب كرده بود همواره به امام نيرو مي بخشيد و تحمل سختي ها را براي او آسان ميكرد.
او از آغاز قيام الهي خويش، به درستي اين مسير عقيده داشت و با قاطعيت و اميد، به راه خود ادامه داد و ذره اي تزلزل و ترديد به خودش راه نداد. چنان كه در يكي از پيام هاي خود فرمودند: « ما از آنچه كه انجام داده ايم ذره اي نادم و پشيمان نيستم. »
6ـ آينده نگري: يكي از ويژگي هاي امام، مانند مادرش زهراي مرضيه روشن بين و آينده نگري بود. امام نيز آينده نگر و روشن ضمير بود و بسيار ي از حوادث آينده را بدرستي پيش بين ميكرد.
پيش بين سقوط و فروباشي اتحاد جماهير شوروي سابق يكي از روشن بيني ها و آينده نگري هاي قاطع امام بود كه در پيامي به رئيس جمهور وقت شوروي سابق، گوربا چوف از آن خبر داد، و در آينده نه چندان دور پيش بيني امام به واقعيت پيوست.
ج ـ تجسم شخصيت زن
بعد از انقلاب اسلامي به رهبري امام خميني (ره)، روز بيستم جمادي الثاني سالروز ولادت فاطمه زهرا(س)، به عنوان روز زن و روز مادر نام گزاري شد، تا فرصتي باشد براي جامعه اسلامي كه به پاس خدمات مادر به تجليل از مقام مادر و احياي شخصيت زن بپردازند.
زن در نقش مادر، زيباترين واژهي آفرينش است و موثر ترين عامل تربيت و حافظ و نگاهبان سلامت روحي، رواني و جسماني جامعه است. مهمتر از همه عامل انتقال ارزش هاي جامعه به كودك است، چرا كه يكي از مهمترين عوامل پاي بندي فرزندان به مسائل ارزشي و ديني، چگونگي رفتار مادر با فرزندان است. نقش كليدي مادران، در فرهنگ سازي، موجب شده است. كه در نظام تربيتي و حقوقي اسلام، توجه ويژه، به حقوق مادران، در آموزه هاي ديني نيز تاكيد بسياري بر مقام والاي مادر شده است. امام خميني با روشن بيني كه داشت روز ولادت زهراي اطهر را، به نام روز مادر نام گزاري كرد، تا فراخواني باشد به باز گشت به اسلام راستين و نگرش تازه به جايگاه زن در فرهنگ اسلامي ، تا انديشهي ديني نويني در رابطه به مقام و شخصيت زن در جامعه توليد شود كه مبتني بر هويت اسلامي و متخذ از متون ديني با شد.
در متون اصلي اسلام امتيازاتي كه خداوند براي انسان عطا كرده است، مشترك بين مرد و زن است؛ مانند خلافت و جانشيني خدا، داشتن فطرت توحيدي، وجدان اخلاقي، حمل امانت پروردگار، تقرب به خدا، كرامت و فضيلت بر ساير مخلوقات و استعداد تسخير طبيعت و تكامل معنوي، در همه اين موارد مرد و زن برابرند.
ولي متاسفانه جوامع اسلامي تا حدود زيادي از نگاه اسلام به زن فاصله گرفته اند و در بسياري از جوامع اسلامي نگرش نادرستي نسبت به زن پيدا شده است و زن را از جايگاه خودش تنزل داده و به او به عنوان انسان، درجه دوم و بلكه كالانگاه ميكنند. امام خميني اين روز را به نام روز مادر و روز زن، نام گذاري كرد تا فرصتي باشد براي مسلمانان كه به باز خواني متون اسلامي، دربارهي زن بپردازند.
در افغانستان، ما بايد بيشتر از اين فرصت ها استفاده كنيم و در جهت بازگشت به
فرهنگ اسلامي، در نگرش به جايگاه زن، تلاش نماييم. زيرا در افغانستان بيش از كشورهاي ديگر نسبت به زن جفا ميشود.
ازدواج هاي تحميلي، فروش دختران، رعايت نكردن تناسب سني در ازدواج، ظلم و ستم شوهران به همسرانشان و ضرب و شتم آنان بخشي از جفاهايي است كه در افغانستان اعمال ميگردد. درد بار تر از همه اينكه عالمان ديني افغانستان نيز در اين رابطه بدرستي ايفاي نقش و اداي وظيفه نكرده اند و بلكه تسليم جو عوام زدگي شده اند.
در اين رابط مسئوليت قشر فرهنگي جامعه به ويژه علماي محترم سنگين تر از ديگران است، كه بايد با استفاده از منابع ديني و سيرهي عملي اهل بيت نگاه دين به زنان و دختران را تبيين كنند و نگرش جامعه را نسبت به زنان تغيير دهند.
|
|
آخرین بروز رسانی ( ۰۹ تير ۱۳۸۹ )
|
