منوی اصلی
صفحه اصلی
جستجوی پیشرفته
در باره ما
ارتباط با ما
ورود و خروج
نام کاربری

کلمه عبور

مرا به ياد داشته باش
فراموش کردن کلمه عبور
ثبت نام نكرده ايد؟ عضویت

قرآن و اهل بیت
مقالات قرآنی
اهل بیت علیهم السلام
زن و خانواده
خانواده
اسلام و تربیت
عقاید
اعتقادی
افغانستان
حقوق و قوانین
شیعیان
آشنایی با ولایات افغانستان
سیاسی اجتماعی
سیاست
اجتماع
فرزانگان
پاسخ به سؤلات
احکام شرعی
عقیدتی
تازه ها
یافته های جدید
کتابخانه
کتابهای فارسی
کتابخانه همراه
لینکستان
سایت های مذهبی
سایت های عمومی
سایت های افغانستان
اخبار
اخبار علمي فرهنگي
اخبار جهان اسلام
اخبار داخلی
حاضرین در سایت
3 میهمان حاضرند
تبليغات
معرفي سايت هاي مراجع -
سايت آيت الله العظمي صافي گلپايگاني

سايت آيت الله العظمي سيستاني

سايت آيت الله العظمي مکارم شيرازي

سايت آيت الله العظمي وحيد خراساني

سايت آيت الله العظمي بهجت

سايت آيت الله العظمي خامنه اي

سايت آيت الله محقق کابلي
سايت آيت الله منتظري
آيت الله العظمي روحاني
shirazi






رسالت منتظران
نویسنده حجت الاسلام دانش   
۱۹ اسفند ۱۳۸۸
 چكيده
 منتظر واقعي با اعتقاد به مباني ديني وولايت امام عصر(عج)، واعلان تنفر ازظلم، فساد، بي عدالتي، همواره درتلاش بوده و به فكر اصلاح خود ومحيط پيرامون خوداست. شخص منتظر كسي است كه چشم به راه آن يار مهر است و آنكه چشم به راه مصلح جهاني است بايد در عمل مراتب دلبستگي خود را به او نشان دهدو سر به فرمان اطاعت آن عزيز فرود آورد ورسالت خودرادرقبال حضرت که عبارتنداز: شناخت آرمانهاي امام، انتظارفرج، غمگين بودن درفراق يارغايب ازنظر، ياد او بادادن هديه، صدقه و دعابرای حضرت، وتقوي پيشه كردن وپايبندي به دستورات ديني انجام دهد. منتظران دربرابر جامعه وايجاد زمينه مردمي براي ظهور، نيز وظائفی دارند که عبارتند از: اصلاح مفاسد اجتماعي، آمادگي نظامي، ايجاد وحدت، دستگيري ازمحرومان،آمادگی فرهنگی وفکری و....چنين منتظران ازمنظرروايات داراي اجر و پاداش فراوانند.  

 واژگان كليدي: منتظر، مباني، رسالت، فردي، اجتماعي، انتظار، آمادگی و ... 
مقدمه
منتظر كسي است كه با ايمان و اعتقاد به مباني دين و ولايت امام عصر(عج) چلچراغ انتظار را در دهليزهاي اميدوار قلبش كه معبر وگذرگاه احساس، جهاد، حركت،‌ مقاومت، ايثار و شهادت است؛ با شعله‌اي برافروخته از عشق ولايت، منور نگاه داشته و با اعلان تنفر از همة مفاسد، تبعيض‌ها، بي عدالتي‌ها و تباهي‌ها، چشم به راه مصلح جهانی است وبرای تحقق حکومت واحد جهانی لحظه شماری می کند وزمينه های ظهورآن خورشيد غائب ازنظررافراهم می سازد.
طبيعي است كه در منتظران واقعي روح اميد و اري،‌ اصلاح طلبي، توان و نيروي مبارزه و مقاومت دربرابر انحرافات، موج مي‌زند، و منتظران كه انسان‌هاي متعهدي هستند هرلحظه در انتظار انفجار قطعي نظام‌هاي ضد استكبار بسر مي‌برند و همواره خود را براي شركت در انقلاب جهاني كه با شمشيرعلي (ع)‌ و زره پيامبر(ص) و به‌دست فرزند پيامبر (ص) و علي(ع)‌ايجاد مي‌شود، آماده مي‌كنند.



ارسال یادداشت (0یادداشت)
ادامه مطلب ...
روشهاي خودتربيتي از منظر اسلام
نویسنده اسماعيل دانش   
۱۹ اسفند ۱۳۸۸
چكيده 
  روشهاي خود تربيتي، شيوه‌هاي است كه شخص امور پسنديده‌اي را درخود يا در ديگري ايجاد نمايد و ناپاكي‌ها و ضد ارزش¬هارا ازصفحة وجود خود بزدايد. اين نوشتار باهد ف ارايه روشهاي خودتربيتي با بهره‌گيري از متون تفسيري و روايي به مباحثي مانند مفهوم‌شناسي تربيت و روش، انواع روش‌هاي تربيتي، شرح روشهاي خودتربيتي مثل تفكر، توبه، مشارطه، مراقبه، محاسبه، تلقين به نفس، تحميل به نفس، تزكيه، عبادت، توكل، کسب محبت پروردگار، تلاوت و تدبر در قرآن، و... پردخته است. در اين مقاله به بيان مهم¬ترين روش¬های پرداخته شده است که هرگاه روند تربيت از سوي مسئولان امور تربيت به خوبي اعمال نگردد، يا دارايي نواقصي باشد در دوران بلوغ مي‌توان، به روش¬های خودتربيتي اقدام نمايد.
كليد واژه‌ها: روش، تربيت، تفكر، توبه، مشارطه، مراقبه، محاسبه تلقين، تحميل، و...

مقدمه
  تربيت ازمنظر اسلام دارايي اهميت بس فراوان است وتابع اصول وقواعد خاصي نمي ‌باشد. موضوع تعليم و تربيت، انسان است. انسان دارايي رفتارهاي پيچيده ومرموزي است كه بايد براساس شرايط حاكم برفرد ويا جمع از روش‌هاي تربيتي مختلف طبق ظرفيت وفراخور موقعيت متربي، استفاده گردد. دوران بلوغ حساس‌ترين مرحلة زندگي انسان است كه نياز به مراقبتهاي ويژه دارد. ازاين‌رو، فرايند تربيت اسلامي بايد به گونه‌اي باشد كه متربي در دورة پس ازبلوغ، بايد خود واعظ دروني خود باشد ونياز او به مربي بيروني به تدريج كاهش يابد ومتربي بيش ازگذشته به امورخود مسؤ ليت داشته وبه آن اهتمام ورزد. دانشمندان علوم تربيتي تاكيد دارند كه بايد در سنين بلوغ، بيش‌تر ازروشهاي خود تربيتي استفاده شود.



ارسال یادداشت (0یادداشت)
ادامه مطلب ...
خدا شناسي فطري
نویسنده غلام سخي حليمي   
۱۹ اسفند ۱۳۸۸
پرسش:
 با توجه به اين که اعتقاد به خدا امر فطري است و انسان فطرتاً خدا جواست، چرا برخي از خدا غافل مي‏شوند؟ به عبارت ديگر، عوامل بي توجهي به معرفت فطري چيست؟
مقدمه 
الحاد و مادي گري سابقه طولاني در تاريخ بشر دارد و علي رغم اينکه اعتقاد به خدا وجود داشته، افراد و گروههاي ملحد و منکر خدا نيز يافت مي‏شده است. فطرت نخستين فرياد درون است که انسان را به سوي خداوند دعوت مي‏کند. در باره خداشناسي فطري علماء در علم کلام به طور مفصل کرده اند و در مجموع، دو نوع شناخت را مطرح کرده اند: شناخت حضوري؛ يعني انسان آنچنان آفريده شده است که در اعماق قلبش يک رابط‏‏ي وجودي با خدادارد و اگر به عمق قلب خود توجه کافي بنمايد اين رابطه را مي‏يابد. شناخت حصولي؛ منظور «اين است که انسان بدون اينکه نياز به تلاش داشته باشد براي اينکه مسأله خداشناسي را حل بکند، با همان عقل فطري و خدادادي که دارد به آساني پي به وجود خدا مي‏برد.» 
پس شناخت فطري، عبارت از ميل باطني انسان به خدا مي‏باشد و نيروي که از درون همواره انسان را به سوي معبود واقعي هدايت مي‏کند. با وجود اين ميل باطني، باز مي‏بينيم که در جامعه برخي افراد از خداوند غفلت مي‏کنند و علت اين بي توجهي و غفلت از خدا را مي‏توان از مطالعه آياتي که خدا شناسي فطري را مطرح مي‏کند، بدست آورد. قبل از اينکه به تفصيل جواب بپردازيم، لازم است در آغاز به طور فشرده حقيقت فطرت را بيان نماييم. 



ارسال یادداشت (0یادداشت)
ادامه مطلب ...
<< شروع < قبل 1 2 3 4 5 6 7 8 9 بعد > آخر >>

انجمن علمی فرهنگی میزان